Ne yazacağımı bilemiyorum klavye tuşlarındayım...bİr kadınım herkes gibi mutsuz derinlklerde yaşayan diplerde olan bir kadın dostum yok arkadaşım mecburen öylesine yalnızım herkes gibi dövülmüş sokaga atılmış hırpalanmış kadın sığınma evi akıl hastanelerİ ve bugünler şimdi beni mutlu eden şeyler yapıyorum resim çizyorum tablo yapıyorum hep yazıyorum..ben mutlu eden tek şey siyah...liseyi okuyorum kedilerm var ve sokaktakİ köpek kediler onlara bakıyorum insanlarımı pek sevmiyorum..ben bir kadınım sizler gibi...çiçeklerim soldu artık olmaz büyümez çok maskem var siz hangisini isterseniz onu takarım..gerçekte ben bir karanlığım..annem sevmiyor beni kızım sevmiyor beni oğlum bilmiyorum ...ben bir kadınım sizler gibi YALNIZ...HUZURSUZ..ÖFKELİ YÜZÜ HEP GÜLEN iNSANLARIN BENDEN FİKİR ALDIĞI KARANLIK KADINIM...istediğin yorumu yapın ama şunu unutmayın. .yaşam çok kısa NASIL MUTLUYSANIZ ÖYLE YAŞAYIN..Şimdi 48 yasındayım emekliyorum ve birgün yürüyecem ve yalın ayak koşacağım..İsmim nikimde saklı SEVGİLER....